Rus Çarlığı – İmparatorluktan Devrime
7. Son Çar II. Nikolay ve Devrime Giden Yol
1894 yılında tahta çıkan II. Nikolay, Romanov Hanedanın’dan son çar olacaktı. Başına geçtiği İmparatorluk, doğudan batıya uzanan büyüklüğüne rağmen zayıflayan temeller üzerinde oturuyordu. Sanayileşme hızlanmış, şehirlerde işçi sınıfı büyümüş, köylü huzursuzluğu giderek artmış ve sonucunda siyasal reform talepleri yükselmeye başlamıştı.
II.Nikolay’ın başına geçtiği Rusya 19.yüzyılın sonlarına doğru sanayileşmeye başladı. Demiryolları inşa edildi, fabrikalar kuruldu, şehir nüfusu arttı. Ancak bu dönüşüm oldukça plansız ve eşitsizdi. İşçiler uzun saatler düşük ücretle çalışıyor, siyasi haklarından yoksun kalıyorlardı. Avrupa’da anayasal monarşiler ve parlamenter sistemler güç kazanırken, Çar II. Nikolay mutlak otorite anlayışını sürdürmekte ısrarcıydı. Bu tutum, toplum ile saray arasındaki mesafeyi önlenemez biçimde büyüttü. (1904–1905) Rus-Japon Savaşı’nda alınan yenilgi, rejimin prestijini kökünden sarstı. Ekonomik sıkıntılar ve savaş yorgunluğu, 1905’te büyük protestolara dönüştü. “Kanlı Pazar” olarak bilinen olayda, barışçıl göstericilere ateş açılması, halkın çara olan son güvenini derinden zedeledi.
Yaşananların üzerine II. Nikolay, baskı karşısında Duma adı verilen bir meclis kurmayı kabul etti. Ancak bu adım gerçek bir anayasal dönüşüm değildi. Çar, yetkilerini büyük ölçüde elinde tutmaya devam etti. Çarlık yönetiminin itibarını zedeleyen bir diğer unsur ise Grigori Rasputin adında mistik bir figür olarak ortaya çıkan adam oldu. Çar ailesiyle kurduğu yakın ilişki ve özellikle veliaht üzerindeki etkisi, sarayda ve toplumda büyük tepki yarattı. Rasputin’in siyasi kararlara müdahale ettiği düşüncesi, monarşinin ciddiyetini zayıflattı.
Bir İmparatorluğun Sonu
1914’te başlayan I. Dünya Savaşı, Rusya için yıkıcı oldu. Cephede ağır kayıplar verildi, ekonomi çöktü bide üstüne gıda kıtlığı baş gösterdi. II. Nikolay’ın ordunun başına geçmesiyse, savaşın başarısızlığını doğrudan ona bağladı. savaş devam ederken 1917’nin Şubat ayında Petrograd’da başlayan grevler ve protestolar hızla büyüdü. Ordu birliklerinin bir kısmı isyancılara katıldı. Sonunda II. Nikolay tahttan çekilmek zorunda kaldı. Çar çekildikten sonra geçici bir Hükümet kuruldu ancak Aynı yıl Ekim ayında Bolşevikler iktidarı ele geçirerek Sovyet dönemini başlattı. 1918’de II. Nikolay ve ailesiyse idam edildi. Böylece yıllarca biriken sorunlar nedeniyle İmparatorluğun sonu geldi.

